۱۳۹۴/۱۰/۰۷

منشور وحدت در قرآن

به مناسبت هفته وحدت سالروز ولادت ختم رسل نبی اکرم حضرت محمد مصطفی (ص) و امام صادق(ع)
 در ایام فرخنده میلاد پیامبر اکرم (ص) هستیم، شخصیتی که مهمترین مایه وحدت در همه ادوار تاریخ اسلام بوده است.
رسول خدا (ص) کانون و محور عواطف و عقاید دین اسلام است و همین محوریت یکی از عوامل انس دلهای مسلمانان و نزدیکی فرق اسلامی با یکدیگر است. لذا این میلاد خجسته و فرستاده بزرگ الهی مهمترین فرصت برای برداشتن گامهای موثر در زمینه اتحاد و انسجام مسلمانان است.
اتحاد به معنای یکی شدن، اساسی ترین عنصر برای تحقق بخشیدن به آرمانهای یک امت با ملت است. به همین دلیل، یکی از عهد و پیمان های الهی با پیامبران، ایجاد وحدت و یگانگی در جامعه است. قرآن کریم به مسئله اتحاد بسیار تاکید کرده و برای ایجاد و حفظ این یگانگی در امت، راهکارهای گوناگونی را ارائه کرده است. قرآن مخاطبان خود را به نقاط مشترک توجه داده و مردم را به گرد آمدن در طول این مشترکات فراخوانده است.
آیات فراوانی به این نکته اشاره دارند که: انسانها  همه از خاک آفریده شده و از یک پدر و مادر زاده   شده اند. کرامت انسانی نیز شایسته همه انسانهاست و رنگ و نژاد و سایر تمایزات در آن نقشی ندارد که همه آنها موید این مطلب است.
قرآن کریم در صریح ترین آیه (103/آل عمران) می فرماید :
«واعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا ... و همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراکنده نشوید و نعمت بزرگ خدا را بر خود به یاد آورید که چگونه دشمن یکدیگر بودید و او میان دلهای شما الفت ایجاد کرد و به برکت نعمت او برادر شدید ...»
به تفسیر مفسران قرآنی، بهترین مصداق ریسمان الهی، کتاب قرآن است و پیامبر اکرم(ص) در روایتی قرآن را ریسمان الهی توصیف کرده که میان آسمان و زمین کشیده شده است. «قرآن کریم تفرقه را ناشی از روحیه خود محوری و کینه ورزی نسبت به یکدیگر می داند.»
قرآن کریم وجود مبارک پیامبر اکرم (ص) را محوری برای همبستگی و یگانگی مسلمانان می شناسد و مراجعه به نسبت آن حضرت را نیز راهکارهایی برای حفظ وحدت و یگانگی معرفی می کند و می فرماید: اگر در امری اختلاف پیدا کردید، به خدا و رسول او رجوع کنید. پیامبر اکرم (ص) با نیکوترین اخلاق، بذر عشق و دوستی را در دلها نشاند و به منظور تحکیم و پیوند مسلمانان با یکدیگر، قبل از هر چیز میان مهاجرین و انصار, پیمان برادری بست، آن حضرت دو گروه اوس و خزرج را که سالهای طولانی با هم در حال جنگ و درگیری بودند، در پرتو اسلام به وحدت و برادری رساند.
یکی دیگر از ابزارهای وحدت، مراجعه به اهل بیت پیامبر اکرم (ص) است. قرآن از امامان با عنوان   «اولی الامر» یاد کرده و اطاعت آنان را در جهت اطاعت خدا و اطاعت رسول و سخن آنان را حجت دانسته است.
قرآن کریم پس از آنکه مسلمانان را به پرهیز از تفرقه فرا می خواند و از آنان می خواهد که به امر به معروف و نهی از منکر بپردازند و هشدار می دهد که مسلمانان مانند پیروان ادیان پیشین که در دینشان دچار چند دستگی شدند، پراکنده نشوند. این نشان می دهد که امر به معروف و نهی از منکر، نقش ویژه ای در برقراری اتحاد و جلوگیری از تفرقه دارد.
-قرآن کریم (در آیه 100 سوره حشر) می فرماید:
«والذین جاووا من بعد هم یقولون ربنا اغفر لنا و لا خوائن الذین سبقونا بالایمان و لا تجعل فی قلوبنا غلا الذین آمنوا ... »
قرآن مومنان را به عنوان برادر به احترام و رعایت حقوق یکدیگر فرا می خواند از آنان می خواهد که از یکدیگر عیب جویی نکنند، نسبت به هم سوءظن نداشته باشند و از تهمت های ناروا بپرهیزند.
در اسلام، عبادات الهی به گونه ای تنظیم شده که فرد و اجتماع را خواسته یا ناخواسته به همگرایی و وحدت علمی فرا می خواند.
نماز نماد عبادات در اسلام است و هر مسلمانی وظیفه دارد 10 بار در شبانه روز سوره حمد را در نمازهای خود قرائت کند. در خطاب های آن از ضمائر جمع استفاده شده :« فقط تو را می پرستیم و تنها از تو یاری  می جوئیم». همچنین از مسلمانان خواسته شده هنگام نماز همگی رو به قبله (کعبه) بایستند. این امر نشان می دهد که قرآن در پی ایجاد روح هم گرایی و جمع نگری در دل مسلمانان است، هر چند که به تنهایی به نماز ایستاده باشند.
خلاصه سخن اینکه :
حضرت رسول خدا(ص) فرمان به وحدت می دهد.
پیامبر اکرم (ص) فرمود:« اسمعوا و اطیعوا لمن و لاه الله الامر فانه نظام الاسلام» از حاکمان الهی اطاعت کنید و به فرمان باشید زیرا اطاعت از رهبری مایه وحدت امت اسلام است.
خداوند، قرآن کریم، وجود مبارک حضرت پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت عصمت و طهارت (ع) را محور و مایه وحدت بنی امت قرار داده است و در مقابل تفرقه و اختلاف را مایه تضعیف و شکست و عقب ماندگی می داند و در بیان نورانی پیامبر رحمت (ص) می باشد که فرمود : «اختلاف نکنید (در میانتان تفرقه نباشد) آنانکه قبل از شما بودند اختلاف کردند و هلاک شدند.»
و نیز فرمود :« والفرقه عذاب. و تفرقه موجب عذاب است.» و متاسفانه در جهان اسلام استکبار و دشمنان دین و قرآن از طریق اختلاف افکنی و تفرقه بین مسلمین باعث تضعیف آنها شده و به دنبال آن نزاع ها و کشمکش های داخلی و درگیریها و جنگهای خانمان سوز را به دنبال داشته است.
به امید روزی که امت اسلام و مسلمین با اتحاد و یکدلی و با اقتداء به رسول مکرم اسلام (ص) و اهل بیت (ع) ید واحد شده و در مقابل دشمن قوی و با ابهت ظاهر شوند.